#celebrating#10.000connections#thankyouAll#happyTObeWITHyou#HappyLinkedinConnections

1ο Across Country Club Hotel & Suites Charity Fashion Gala Show

Samolis Angelos: 3 μέρες έμειναν για το Καρπενήσι και το "1ο Across...

Samolis Angelos: 3 μέρες έμειναν για το Καρπενήσι και το "1ο Across...

3 μέρες έμειναν για το Καρπενήσι και το "1ο Across Charity Gala Show

Our Callander in on and we are awaiting for you appointment request 

Ο ΠΑΡΛΑΠΙΠΑΣ: Γνωρίζετε, γιατί οι Κινέζοι δεν αποκαλούν την Ελλά...

Ο ΠΑΡΛΑΠΙΠΑΣ: Γνωρίζετε, γιατί οι Κινέζοι δεν αποκαλούν την Ελλά...: Όταν οι Κινέζοι πρωτοάκουσαν τη λέξη "Hellas", επεχείρησαν να την αποδώσουν στη γλώσσα τους.

IMEX 2015 Frankfurt 19-21 May

Διοργάνωση:
Συμβουλευτική Εταιρεία Μάρκετινγκ
Κλινικής Ιπποκρατείου Ιδρύματος
Κωνσταντίνος Σκεπετάρης +306937310559
Ηλ. Ταχ. conmed2008@gmail.com



Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Με ιδιαίτερη χαρά σας αναγγέλλουμε την διοργάνωση της πρώτης ημερίδας με θέμα «Καρκίνος του Μαστού: από την διάγνωση στην θεραπεία» , που θα διεξαχθεί στο Αγρίνιο, στις 02 Μαΐου 2015 στο Παπαστράτειο Μέγαρο, από το Ιπποκράτειο Ίδρυμα Αγρινίου Γενική Κλινική ΑΕ.
Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί πεδίο εκτεταμένης έρευνας, κάνοντας επιτακτική την ανάγκη για διαρκή ενημέρωση πάνω στις διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις που συνεχώς εξελίσσονται. Από την άλλη πλευρά όμως οι καθημερινές επαγγελματικές υποχρεώσεις και η τρέχουσα δυσμενής οικονομική συγκυρία καθιστούν δύσκολη την παρακολούθηση συνεδρίων σε μεγάλα κέντρα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Με γνώμονα την ουσιαστική ανάγκη για ενημέρωση των επιστημόνων υγείας με ιδιαίτερο πεδίο ενδιαφέροντος τις παθήσεις του μαστού αλλά και όλων των συναδέλφων που επιθυμούν να ενημερωθούν πάνω σε τρέχοντα θέματα γύρω από αυτό, οργανώνουμε την πρώτη ημερίδα για την διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του μαστού στο Αγρίνιο.
Στο επιστημονικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει στρογγυλά τραπέζια και διαλέξεις θα αναπτυχθούν θέματα που αποτελούν την βάση της καθημερινής πρακτικής, αλλά και τις τελευταίες εξελίξεις στην διερεύνηση, την χειρουργική αντιμετώπιση, τις νεότερες και στοχευμένες θεραπείες και την ακτινοθεραπεία του καρκίνου του μαστού.
Η παρουσία έμπειρων ομιλητών εγγυώνται μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ημερίδα. Εκ μέρους της Οργανωτικής Επιτροπής σας προσκαλώ στην πρώτη ημερίδα μαστού προσβλέποντας στην ενεργό συμμετοχή σας η οποία είναι και η καλύτερη εγγύηση για την επιτυχία της.
Η Ημερίδα τελεί υπό την αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αγρινίου και της Επιστημονικής Μαστολογικής Εταιρείας Ίαση Στήριξη ΕΜΕΙΣ. Θα χορηγηθούν τέσσερα (04) Μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME-CPD).
Μετά το τέλος της ημερίδας στις 16:00 και για περίπου μία (1) ώρα θα πραγματοποιηθεί διαδραστική παρουσίαση για το ευρύ κοινό. Ο χειρουργός μαστού κ. Δημήτριος Κορωνάρχης από το ΙΑΣΩ General και ο παθολόγος oγκολόγος συνεργάτης του ιατρικού Αθηνών κ. Σπυρίδων Παπανικολάου θα απαντήσουν σε ερωτήσεις για τις παθήσεις του μαστού.
H είσοδος είναι ελεύθερη. Για τις Φαρμακευτικές Εταιρείες και Εταιρείες Ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού υπάρχει πρόγραμμα χορηγίων. Για οποιαδήποτε απορία επικοινωνείτε με την γραμματεία της εκδήλωσης Meli Events στο 210 4102712 ή στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο asamolis@meli-group.com .

Event Creation...

Challange your will ... aim .. focus  and...

John Giannatos

Mykonos – Santorini – How Synergy Creates Sales

I would like to present a business concept which I have had the opportunity to implement as a “Loyalty Program” between two groups of hotels on the famous Greek Islands; Mykonos and Santorini.

Two hoteliers from these well-known Greek destinations have joined together to create their own unique loyalty program.  With their cooperative action, each group from the hotels on these islands now offers a discount to the guests of the other group.

As of March 2012, resorts of Mykonos with  Caldera Collection, have put into effect a loyalty program that rewards guests of the other group with a 10% discount through their website.

Whilst it is true that sometimes simple solutions have the most tangible results, the hardest part is not finding that solution, but being able to collaborate with a person who is compatible. This is what has been achieved through this beneficial program.

The Inspiration

Studying the bookings of Santorini and Mykonos, we found that a large percentage of travelers used to visit both islands during their trip. The North Americans, in particular made up much higher % of these findings. Also, requests by guests on Santorini for recommended hotels on Mykonos and vice versa were very common, bringing us to the conclusion that a “loyalty program” would be an excellent opportunity for the hotels to work together in a combined effort to satisfy the needs of their guests. This program would increase sales in both groups and on the other hand, would encourage guests to book from their website and not from any OTA site (booking Expedia) which would result in a commission loss for the hotelier.

The Collaboration

Collaboration is a skill that makes something which cannot be accomplished alone, quite possible. Thus, establishing a climate and environment where businessmen from similar or competitive fields can successfully work together is very important.

I have been extremely lucky on that part because both Mr. George Kassavetis who is the managing director of the resorts on Mykonos, as well as Mr. Andreas Patiniotis who is the Managing Director of the Caldera Collection were very open-minded and understood immediately the benefits of the loyalty program.  They listened carefully to the idea and were enthusiastic to implement it right there and then.

The Technology

The project also had a technological advantage because both groups used the same booking engine (Webhotelier.) During the implementation, we had the full support of Webhotelier who produced a dynamic voucher for the hotels, using the already implemented technology they use for loyalty programs of group hotels. They also programmed the multi- property finder which you can see working for all nine hotels of both groups.

We produced the necessary marketing material as well as texts and description on internal pages of the hotels, describing the program and how a guest can redeem the voucher on the other island. You can see an example here or here

How it Works

A hotel from any of both groups rewards a 10% discount for a booking to the other group of hotels. Once a guest makes a reservation at one of the hotels of these two groups, the confirmation email includes a voucher coupon code for the hotels of the other destination, independent of which destination the guest selects first. (Customers of Destination A get a discount on destination B and vice versa.)

 The whole process has been made simple so the only thing that a guest has to do is to select which destination they want to travel to first and then book. Then, they select which hotel they like from the group of hotels at destination B and include the voucher they received in the confirmation email of the hotel at destination A.

If the guest does not want to travel to destination B, then he can share this voucher code with a third person, relative or friend.

With this unique loyalty program, guests can only benefit. Both hotels increase their sales by providing a tempting offer and encourage guests to book through their website. They also receive guests from each other who won’t book through any OTA site. The guest receives a discount on their vacation and in some cases a third person or a friend of the guest is awarded the right to use the discount too.

The Results

From the day the program was adopted, we immediately saw there was a higher success with bookings at the expensive resorts, (mostly five stars.) This was expected since there is the higher benefit from the % of the discount.

Moreover, our studies showed that guests interacted with the program by booking first the less expensive hotel at destination A so as to have a higher discount on the expensive hotel at destination B. This is acceptable to businessmen and it doesn’t break the business model which is based on extra sales.

Next Steps

We have established a website www.mykonosantorini.com where more businesses can have access and participate to our loyalty program and offer the standard 10% discount when the guest visits a restaurant, goes on a wine tasting tour at a local vineyard or books a boat excursion for a day.

The goal is to get more and more local businesses on both islands involved with the program so that guests see the benefit of the loyalty program which offers benefits to everyone.  Due to the recent increasing demand from travelers, travel agents on the islands will be able to have access to the program offering the full packet discount to guests.  Moreover, hoteliers from nearby islands who have requested to join the program will encourage travelers to visit other destinations too. As the concept takes off, it will be possible to link more hotels to build a chain to a number of other destinations such as, Athens-Santorini-Mykonos etc.

Such ideas could work also between other famous double destinations such as “Rome –Florence”, “Miami – Bahamas”  “Valencia – Ibiza” and more…

http://www.panadvert.com/mykonos-santorini-how-synergy-creates-sales/

Ο Τάκης…

Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό….γνώρισα τον Τάκη! Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια…. Τα παιδιά τον κορόιδευαν…Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη.
Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.
Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο.
Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά “Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ”….Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα…
Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο…Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε…έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα….
Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. “Θα του μάθετε να τα σκουπίζει.”
Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. “Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε.”
Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν…”Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει…”
Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά…ανέλαβε τον Τάκη. Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο…για πρώτη φορά!
Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο!
Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια. Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν ΠΑΙΧΝΊΔΙ.
Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον…Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός…Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του.

Την τελευταία ημέρα  στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας “ευχαριστώ, ευχαριστώ…

“.Ήταν η τελευταία του χρονιά στο σχολείο…η Έκτη Δημοτικού. Δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ο Τάκης…Η μαμά μου ακόμη τον θυμάται και κλαίει κι ακόμη θυμόμαστε εκείνον το δάσκαλο, τον καταπληκτικό εκείνο άνθρωπο που μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος…Μας έκανε υπεύθυνους ανθρώπους. Μας έκανε ανθρώπους!!!
Εκείνον τον απίθανο μπουρλοτιέρη που έβαλε φωτιά στα όνειρα μας…Δραγανίδης ήταν το όνομα του. Δεν έχω γράψει ποτέ μου ονόματα μα θα κάνω μιαν εξαίρεση για αυτόν τον ξεχωριστό παιδαγωγό. Ο κύριος Δραγανίδης…νέος, ξανθός, μουσάτος, ψηλός, αδύνατος κι όμορφος, σαν το Χριστό τον ίδιο. Όπου κι αν είσαι δάσκαλε, καλή σου ώρα και σε ευχαριστώ!

Πριν λίγα χρόνια γεννήθηκαν τα παιδιά μας κι ήμασταν ευτυχισμένοι πολύ….μα για ένα αγαπημένο μας ζευγάρι η ευτυχία είχε πίκρα και πόνο όταν διαπιστώθηκε πως ο πανέμορφος γιος τους μεγαλώνοντας ανέπτυσσε κάποιες ιδιαιτερότητες στην νοητική και κινητική του ανάπτυξη…

Ο δρόμος είναι ατελείωτος για το γονιό…μα όλα τα μπορεί για το παιδί του. Μαθαίνει πως ο δρόμος έχει αγώνα και προχωρά προσπερνώντας εμπόδια…ιδιαίτερα στη χώρα μας κι εκεί που όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό και ο γονιός χαλαρώνει λίγο,  έρχεται η ώρα το παιδί να μπει στην Δημόσια Εκπαίδευση…και ο γονιός να γίνει, η μαμά του Τάκη!
Έτσι με φρίκη διαπιστώσαμε εν έτη 2.00και πολύ κάτι…γονείς να μαζεύουν υπογραφές για να φύγει από τα νήπια το ιδιαίτερο παιδί που ρίχνει το επίπεδο Χάρβαρντ των παιδιών τους…Ένα παιδί γελαστό κι ήσυχο, χωρίς ίχνος επιθετικότητας, που το μόνο του έγκλημα ήταν πως ήταν αργό και καθυστερούσε το ρυθμό στην τάξη. Και ξαφνιαστήκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί αυτοί οι γονείς που έβαλαν τις υπογραφές τους…δεν μας ήταν άγνωστοι.
Ζήσαμε τους φίλους μας να αντιστέκονται, να παλεύουν με ένα θηρίο…Το σύστημα και το σύστημα να νικά…ξανά και ξανά!
Ζήσαμε δασκάλους μικρούς, μικρότερους των περιστάσεων, να μην θέλουν να παλέψουν για ένα παιδί που έχει ανάγκη, πολλή μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα νήπια του επιπέδου Χάρβαρντ, που ήξεραν κιόλας να κόβουν, να κολλούν και να λένε βου - α, βα! πολύ πιο γρήγορα από εκείνον…τον μικρό ξεχωριστό γιο των φίλων μας…
Και τα κατάφεραν! Τον έδιωξαν…
Κι οι γονείς συντετριμμένοι σαν τη μαμά του Τάκη έψαχναν να βρουν κάποιον…κάποιον γενναίο, κάποιον με όραμα…κάποιον άνθρωπο…Και βρήκαν.
Βρήκαν πολλούς!Γιατί υπάρχουν…
Θυμάμαι τη φίλη μου, τη μαμά, με πόση αξιοπρέπεια να στέκεται μπρος μου με τα μάτια θολά λέγοντας μου ” Κάθε αρχή της χρονιάς ο ίδιος αγώνας…Κάθε αρχή της χρονιάς τρέμω…”
Τρέμει γιατί στην χώρα αυτή δεν υπάρχει σχέδιο ή πρόγραμμα για τους ιδιαίτερους ανθρώπους.
Ελπίζεις να πέσεις σε καλό δάσκαλο, σε καλό διευθυντή, σε καλό άνθρωπο…
Το αγόρι μας τα κατάφερε κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει και να μιλάει και να λύνει μαθηματικές ασκήσεις, γιατί έχει για μαμά, “την μαμά του Τάκη”…και για δασκάλους ανθρώπους μα Α κεφαλαίο….

Όμως… όλα αυτά τα έγραψα για άλλο λόγο…γιατί έρχεται η ώρα του θερισμού και μπορεί να γεννήσεις ένα φυσιολογικό υγιέστατο πανέμορφο στα μάτια σου παιδί μα να είσαι προσεκτικός και ταπεινός…γιατί η ζωή έχει γυρίσματα πολλά.

Τα παιδιά βρίσκουν τον τρόπο να περιθωριοποιήσουν, να κοροϊδέψουν, να ταπεινώσουν…και σήμερα μπορεί να είναι διαφορετικός ο Τάκης, μα αύριο ποιος ξέρει ίσως να είναι διαφορετικό το δικό μας παιδί….
Για πολλούς και ασήμαντους λόγους…Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σοβαρό, μην νομίζουμε πως μόνο τα σοβαρά μας κάνουν ιδιαίτερους…Στα μάτια των παιδιών, το δικό μας παιδί,  μπορεί να είναι διαφορετικό ή ιδιαίτερο γιατί έχει μακριά μαλλιά, γιατί μιλά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, γιατί τσεβδίζει, γιατί κλαίει πολύ ή γιατί είναι φωνακλάδικο, γιατί είναι φαφούτικο, γιατί είναι γκρινιάρικο, γιατί παριστάνει το μάγκα, γιατί είναι κοντύτερο ή ψηλότερο από τα παιδιά της ηλικίας του, γιατί είναι παχουλό, ή πολύ αδύνατο, γιατί δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα, γιατί δεν μπορεί να βάλει καλάθι στο μπάσκετ, γιατί το θεωρούν άσχημο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει το ίδιο καλά ή γρήγορα με τα υπόλοιπα παιδιά, γιατί δυσκολεύεται στα μαθήματα, γιατί είναι πιο σκούρο το δέρμα του ή πιο ανοιχτό…ποιος ξέρει;
Τα παιδιά βρίσκουν λόγους για να γίνουν σκληρά με τη διαφορετικότητα και τότε…θα έρθει η σειρά μας να νιώσουμε το περιθώριο μέσω του παιδιού μας….Θα νιώσουμε τον πόνο και την απόγνωση και τότε θα γίνουμε “η μαμά του Τάκη”! κι ίσως αυτό να είναι παροδικό μιας και το παιδί μας μπορεί να αλλάξει, να ψηλώσει, να αδυνατίσει, να κόψει τα μαλλιά του και να μην είναι πια διαφορετικό…όμως ο Τάκης θα είναι για πάντα Τάκης κι η μαμά του θα έχει για πάντα να αντιμετωπίζει γονείς σαν εμάς  που θεωρούμε τα παιδιά μας  ανώτερα και σημαντικότερα και μπορεί να ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι και να γίνουμε…κάτι άλλο. Τότε θα έχει έρθει για εμάς η ώρα του θερισμού…

Όχι, η ζωή δεν εκδικείται, η ζωή εκπαιδεύει και για κάποιους, ήρθε…η ώρα της εκπαίδευσης. Η ζωή θα βρει τρόπο να μας εκπαιδεύσει…κι ας μην χρειαστεί αυτό να γίνει με πόνο. Οπότε ας κάνουμε χρήσιμη μια σκληρή εμπειρία, ας εκπαιδευτούμε  κι ας εκπαιδεύσουμε κι εμείς τα παιδιά μας στο να αποδέχονται την διαφορετικότητα. Μόνον έτσι θα μάθουν να  αναγνωρίζουν την περιθωριοποίηση για να την αποφεύγουν είτε ως θύτες, είτε ως θύματα, είτε ως απλοί παρατηρητές.

Έχε το νου σου λοιπόν, γιατί όλα στη ζωή αλλάζουν…Να το θυμάσαι κάθε φορά που δεν θέλεις έναν Τάκη να σταθεί δίπλα στο τέλειο πλάσμα σου… Να θυμάσαι πως ίσως έρθει η στιγμή να δοκιμαστείς και να δοκιμαστείς σκληρά, πολύ σκληρότερα από όσο αξίζει σε άνθρωπο και σε γονιό και… τι θα γίνει  τότε; Τι θα γίνει αν το πλάσμα σου σταματήσει να είναι “τέλειο”; Τι θα γίνει αν η ζωή θελήσει εσύ αύριο να είσαι  η “μαμά του Τάκη”; Ικέτιδα στα πόδια ενός ξένου;
Με τεράστιο σεβασμό  στις μαμάδες του κάθε Τάκη και πάνω από όλα σε εσένα…φίλη, γενναία μαμά του γενναίου σου παιδιού….

Καλό μήνα αγαπημένοι…Αισθάνομαι πελώρια συγκίνηση σήμερα με αυτό το θέμα που ανακίνησε μνήμες και συναισθήματα πολλά…Είμαστε όλοι γονείς του Τάκη…

Κατερίνα

ΠΗΓΗ

http://www.emeis.gr/o-takis/

Γιατί μπαμπά?

Ακολουθεί ένας φανταστικός διάλογος σε ασυνείδητο επίπεδο,ανάμεσα σε ένα παιδί και στο γονιό του.

-”Πες μου μπαμπά τι είμαι..θα σε πιστέψω γιατί σ’αγαπώ και σε θαυμάζω..δεν έχω άποψη για μένα..ότι μου πεις θα το πιστέψω και θα συνεχίσω να το πιστεύω για πάντα..ότι και να γίνει..ότι και να μου λένε οι άλλοι για μένα,εγώ κατά βάθος θα πιστεύω αυτό που εσύ μου έμαθες ότι είμαι”

– “Είσαι παιδί μου για μένα,ότι ήμουν κι εγώ για το δικό μου πατέρα. Αλλά οφείλω να σε προετοιμάσω ότι τα πράγματα δε θα είναι πολύ καλά για σένα σε αυτή τη σχέση.Έχω,βλέπεις,πολλά θέματα με το δικό μου πατέρα.Έχω πολύ θυμό μέσα μου.Δε με βοήθησε να είμαι κάτι καλό. Συνέχεια μου έδειχνε πόσο κακός ήμουν.Κακός και ανάξιος.Και αυτό πίστεψα κι εγώ για τον εαυτό μου και με αυτό έζησα μετά στα χρόνια που ακολούθησαν.Και μάλλον το ίδιο θα κάνω κι εγώ με σένα”

-”Γιατί μπαμπά?..γιατί πρέπει να κάνεις το ίδιο?

-”Γιατί αυτό έχω μάθει να κάνω παιδί μου..έτσι μου μάθανε,έτσι κάνω..λες και όλοι αντιπροσωπεύουν τη σχέση μου με τον πατέρα μου και προσπαθώ μέσα από αυτούς να αποκαταστήσω τα θέματά μου μαζί του.Οπότε καταλαβαίνεις τώρα,πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για σένα ε?Αφού το κάνω με όλους τους άλλους,καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο μου είναι να μην το κάνω μαζί σου?Στο πρόσωπό σου βλέπω εκείνον..έχεις ακόμη και το όνομά του..στο πρόσωπό σου βλέπω εκείνον..ναι..και χωρίς να το θέλω,όλος μου ο θυμός για κείνον που είναι καλά κρυμένος μέσα μου,κατευθύνεται τώρα σε σένα”

-”Όχι μπαμπά..μην το κάνεις..δε θέλω..το μόνο που θέλω είναι να με αγαπάς όπως σε αγαπώ κι εγώ..γιατί δε βλέπεις σε μένα τον εαυτό σου?..γιατί δεν προσπαθείς να αλλάξεις τη μοίρα των πραγμάτων?”

-”Και τον εαυτό μου βλέπω σε σένα παιδί μου..και κείνη τη στιγμή που το κάνω αυτό..την ίδια στιγμή γίνομαι ο πατέρας μου,χωρίς να το θέλω και σου φέρομαι όπως μου φερόταν και μένα..δεν το θέλω,αλλά συμβαίνει συνέχεια..” -”Μην το κάνεις μπαμπά..σ’αγαπώ..όχι σαν το μπαμπά σου..εγώ σ’αγαπώ άνευ όρων και ολοκληρωτικά..αγάπησέ με κι εσύ έτσι..δε θέλω να θυμώσω κι εγώ μαζί σου όπως θύμωσες εσύ με κείνον” (Ο μπαμπάς κλαίει με αναφιλητά και κρύβεται στην αγκαλιά του παιδιού του)

-”Θέλω παιδί μου..θέλω να τα καταφέρω μαζί σου,αλλά δεν ξέρω πως να το κάνω”

-”Σε παρακαλώ μπαμπά..προσπάθησε..σ’αγαπώ..”

……………….

Φανταστικός ο διάλογος,αλλά αν για κάποιον που τον διαβάζει,μπορεί να σημαίνει κάτι..αν του διακινεί συναισθήματα,τότε ίσως αξίζει να ψάξει μέσα του..

 http://www.emeis.gr/giati-mpampa/

Ευχαριστώ !!!

Τι ήταν η Ομάδα Ζήτα...Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.

Τι ήταν η Ομάδα Ζήτα...Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.

Αλλο ενα "ηρωϊκο" τμημα που απο σκοπιμοτητες εχει υποβαθμιστει.
Απο την αρχη μεσα στην φωτια με αυταπαρνηση,με εξοπλισμο χαμηλης ποιοτητος (κρανη,περιστροφο,οχι αλεξισφαιρο,χωρις ενδυση μοτοσυκλετιστη) ηταν παντα στην 1η γραμμη.Ζιζ ζακ αναμεσα στα αμαξια,περναγαν στο τσακ κοκκινα φαναρια,αγριες καταδιωξεις με κινδυνο να χτυπησουν,πιστολιδι.Ολοι τους ηταν μηχανοβιοι πριν μπουν στο Σωμα,ορισμενοι απο αυτους και πρωην κοντρακηδες.Υπηρχαν περιπτωσεις οπου το βραδυ συμμετειχαν σε παρανομους αγωνες και το πρωι κυνηγουσαν μελη της παρεας με την οποια ετρεχαν! Ποιος παλιος δεν θυμαται περιπτωσεις οπου μετα απο κυνηγητο παρανομων οταν επιαναν την μηχανη παρκαρισμενη "ποιανου ειναι αυτη ρε σεις?" μα κανεις δεν ελεγε ποιανου ηταν να χτυπουσαν με το γκλοπ κανενα φλας μπας και μαρτυρησει κανεις ή μηπως πεταχθει ο θιγμενος ιδιοκτητης.Αργοτερα φορεσαν δερματινο μπουφαν και παντελονι,πηραν δικα τους οπλα (ειχα δει Colt Python,Smith & Wesson 59,CZ 75) με full face κρανη.

Οταν ακουσες σε περιστατικο θορυβο μηχανης με ηχο ασυρματου κι εβλεπες την δερματινη φιγουρα με το χρυσο σημα στο στηθος ηξερες πως τα πραγματα θα ηταν ζορικα για τους παρανομους,το "ωχ ρε Ζηταδες" ηταν η συνηθης εκφραση.Φοβος και τρομος,επεφταν σαν γερακι στο κυνηγητο πανω στους παρανομους χωρις να υπολογιζουν τιποτα γιαυτο και ειχαν συχνα και θυματα.Ειτε ανοιγμα δρομου να περασει ασθενοφορο ειτε κυνηγητο ληστων οι Ζηταδες ηταν εγγυηση οτι η δουλεια θα γινει. Ολοι τους λιγο πολυ ειχαν πεσει σε καταδιωξεις,γδαρμενοι σε γονατα-πηχεις,με αγαπη για τις μηχανες αλλα και για την δουλεια που εκαναν.

Οχι κηδειες αλλα ατομα με υψηλη αισθηση του καθηκοντος,πιστολερο με την καλη εννοια,παλικαρια στην κυριολεξια. Καποτε ενας οδηγος περιπολικου (!) γιατι δεν υπηρχαν ατομα ειχε προθυμοποιηθει να με παει σε γιατρο μετα απο ατυχημα,πετυχαινες Ζητα στον δρομο και του ελεγες ξερεις μου εχουν κλεψει εδω και μερες το μηχανακι και αμεσως εβγαζε τον στυλο απο την μποτα να γραψει στο τεποζιτο ή σε χαρτι τον αριθμο και σου ελεγε "θα το ψαξουμε ρε φιλε",μια φορα διπλαρωσα εναν και τον ρωτησα για μια οδο κι αμεσως εκανε δεξια να βγαλει τον χαρτη και εψαχνε ποση ωρα να μου πει,σε σταματουσε και μετα τον ελεγχο αν εβρισκε εστω ενα μικρο ψεγαδι δεν σε εγραφε και σου επιανε κουβεντα για το καρμπυρατερ μιας και πολλοι ειχαν ιδιωτικες μηχανες μεγαλου κυβισμου.Εαν ησουν τυπικος χωρις μαγκιες δεν σε πειραζαν ποτε,ηταν καλοι με τους καλους και κακοι με τους κακους. Το ντυσιμο και το στυλ πολλοι προσπαθησαν να το μιμηθουν,ηταν καποιοι της τροχαιας και συνοδευτικοι μα ηταν σκετη αντιγραφη.

Ακομη και μονος του ενας Ζητας εκανε για 10 αλλους,δεν υπολογιζε τιποτα και τα εβγαζε περα μονος του,ο φοβος και ο τρομος,οχι μονο αποτρεπτικος αλλα και κατασταλτικος.Συναντουσες αρκετους σε σκοπευτηρια ενω πληρωναν απο την τσεπη τους για εξτρα εξοπλισμο και εκαναν ρεφενε μεταξυ των για κανενα ανταλλακτικο για τις μηχανες επειδη ηταν κομματι του εαυτου τους. Ηταν "παιδια του λαου" και πολλοι μηχανοβιοι τους αγαπουσαν,πολλες φορες στο φαναρι με ανοιχτο δρομο σου εκαναν νοημα και επεφτε μια κοντριτσα στην ευθεια ετσι για χαβαλε (οχι τωρα σαν κατι Νεοπες που με τα Octavia σου παιζουν τα φαναρια στην αριστερη για να γκαζωσεις να σε γραψουν οτι περασες για 20χλμ το οριο) αλλωτε επιαναν κανεναν πιτσιρικα με παπακι και επιτηδες επειδη τους εβλεπαν εβγαζαν μπλοκακι ή εβαζαν τις φωνες για να τον αφησουν μετα,την μια στιγμη γελουσαν μαζι σου στο μπλοκο με κανενα αστειο και την αλλη επαιρναν σημα για φονο και γινοντουσαν σε 1" αρπακτικα,ειλικρινα οταν τους εβλεπες να αναλαμβανουν δραση ελεγες "ω ρε τους πιασανε",ηταν για εμας ο Ζητας σαν τον Σεριφη τοτε που τα εβαζε με τους παντες υπερ του Νομου.

Ουτε γλυφτες ουτε σφουγγοκωλαριοι κανενος,αξιοι και τιμητες του σηματος και της στολης τους,ουτε εφετζηδες οχι αγγαρεια να περασει η ωρα ουτε βυσματα. Τωρα για το πως τους υποβαθμισαν και για την ΔΙΑΣ που καμια μα καμια σχεση σε ψυχολογια-παραγωγη εργου-ατομα εχουν με τους Ζηταδες.τα έχουμε πει και τα έχουμε γράψει πολλές φορές.

ECFPO.GR

Percentage to hold a conversation in English

ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ ΜΑΜΑ ?
Ένα μικρό αγόρι ρώτησε τη μαμά του: "Γιατί κλαις μαμά;"
-"Γιατί είμαι γυναίκα" του είπε.
-"Δεν καταλαβαίνω" είπε το μικρό. Η μαμά του απλά το αγκάλιασε και είπε "και ούτε ποτέ θα καταλάβεις…."
Αργότερα το μικρό αγόρι ρώτησε τον μπαμπά του: "Γιατί η μαμά κλαίει χωρίς λόγο;"
-"Όλες οι γυναίκες κλαίνε χωρίς λόγο!" ήταν το μόνο που μπορούσε να πει ο μπαμπάς του.
Το αγοράκι μεγάλωσε και έγινε άντρας , έχοντας ακόμα την απορία για ποιο λόγο κλαίνε οι γυναίκες. Κάποια στιγμή είχε μια συζήτηση με τον Θεό. Τότε τον ρώτησε: "Θεέ μου, γιατί οι γυναίκες κλαίνε τόσο εύκολα;" Και τότε ο Θεός του είπε…
- "Όταν δημιούργησα την γυναίκα έπρεπε να είναι ξεχωριστή. Έφτιαξα τους ώμους της δυνατούς αρκετά ώστε να σηκώνουν τα βάρη του κόσμου και απαλά για να προσφέρουν ανακούφιση. Της έδωσα εσωτερική δύναμη για να μπορεί να υπομένει τις γεννήσεις και την απόρριψη που καμιά φορά προέρχεται από τα παιδιά της. Της έδωσα σκληράδα που της επιτρέπει να συνεχίζει όταν οι υπόλοιποι τα έχουν παρατήσει, και να φροντίζει την οικογένεια της μέσω αρρώστιας και κούρασης χωρίς να παραπονιέται. Της έδωσα ευαισθησία ώστε να αγαπάει τα παιδιά της κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και όταν αυτά την πληγώνουν. Της έδωσα δύναμη ώστε να αντέχει τον άντρα της με τα ελαττώματα του και την έπλασα από το πλευρό του για να προστατεύσω την καρδιά του.
"Βλέπεις γιε μου, είπε ο Θεός, η ομορφιά της γυναίκας δεν είναι στα ρούχα που φοράει, στη μορφή που έχει ,ούτε στον τρόπο που φτιάχνει τα μαλλιά της... Η ομορφιά της γυναίκας είναι στα μάτια της... γιατί τα μάτια είναι οι πύλες της καρδιά το μερος που η αγαπη κατοικει

Our New 20euro note !